عمومی

نظر معاون سابق صداوسیما درباره نشان‌دادن ساز

قائم مقام صدا و سیما می گوید چه خوب است که دوباره به سازهای موسیقی در تلویزیون سر بزنیم.

به گزارش سرخط نیوز، متن زیر گزیده ای از گفت و گوی علی عسگر ورمحمدی، رئیس شورای حرفه ای صدا و سیما و معاون سابق صدا و سیما با فهیکتگان است.

* اینکه برخی از سینماگران و هنرمندان صداوسیما را قدرت نظارت بر شبکه خانگی نمی دانند، معتقدم این موضوع در درجه اول چالش مدیران صحنه و سرمایه گذاران است نه هنرمندان! هنرمندان همیشه خواهان بحث های منطقی و قانع کننده و فنی و تخصصی هستند و اصل نظارت و سازماندهی را نیز قبول دارند و فرقی نمی کند که کدام نهاد بر عملکرد آنها نظارت دارد، بلکه منطق نظارت و ممیزی مهم است. مبتنی بر اصول روشن و منحصر به فرد باشید.

* اکثر هنرمندان از ایجاد سوءتفاهم بین صدا و سیما و شبکه نمایش خانگی سودی نمی برند زیرا این افراد حرفه ای هستند و می دانند این دو رسانه شخصیت خاص خود را دارند و می توانند با هر دو کار کنند اما می توانند تاجر و سرمایه گذار باشند. چه کسانی برای ایجاد این دوگانگی وارد عرصه هنر، سینما و سریال سازی شدند و به نوعی از وجود هنرمندان بهره برداری کردند. زیرا با ایجاد تضاد بین تلویزیون و شبکه نمایش خانگی سود کسب و کار بیشتری ایجاد می کنند.

* عده ای معتقدند که طبق قانون اساسی فقط رسانه ملی در دسترس همگان است و مصداق رسانه جامع است و در برخی موارد رایج است.

* شورای محترم امنا به عنوان مفسر قانون اساسی، نقش صدا و سیما را در نظام فراگیر تفسیر نظری، پخش صدا و تصویر بر عهده گرفته است. رئیس جمهور فعلی جمهوری، محترم. صوت و تصویر در فضای مجازی. شورای محترم شورای اسلامی بر اساس مصوبه بودجه 1400 اسفند 1378 تهیه و توزیع محتوای حرفه ای در فضای سایبری را با خردمندی مکلف کرد.

* استفاده از عنوان «شبکه نمایش خانگی» برای مطالب و سریال هایی که هم اکنون در بسترها و ویدئوهای فضای مجازی در حال پخش است، منطقی نیست. حتی زمانی که یک سری فیلم در سوپرمارکت ها به صورت دی وی دی به فروش می رسید، صداوسیما معتقد بود که سریال سازی که به تلویزیون ترجمه می شود، نمی تواند بی تفاوت باشد، چه برسد به این که شبکه نمایش خانگی در هر زمان و مکان در دسترس مردم باشد. پس این بدان معنا نیست که مردم برای تماشای سریال یک نمایش خانگی خریدند و یک دستگاه پخش دی وی دی خریدند. پس بهتر است از این کلمه بگذرید و مثلاً بگویید «شبکه نمایش اینترنتی».

* در حال حاضر خود ویدیوها نشان می دهد که آنها هفته ای 30 میلیون دقیقه سریال خاصی را تماشا می کردند. یعنی اگر سریال 45 دقیقه طول می کشید در هفته 700 هزار بار دیده می شد و اگر به طور میانگین در یک بازدید 3 نفر سریال را تماشا کردند یعنی در یک هفته 2 میلیون نفر این سریال را تماشا کردند. اگر هفته ای دو میلیون بیننده شامل سریال نمی شود، پس چی؟!

* برخی از محتوای ویدیویی گسترده تر از برخی از محتوای تلویزیونی است. اگر این محصولات یونیورسال نباشند، مطمئن باشید برای تولید یک سری سرمایه گذاری 30 یا 50 میلیارد تنی انجام نخواهد شد. بنابراین نادیده گرفتن این واقعیت غیرمنطقی است و بهتر است در رادیو از آن متنفر باشیم، حتی اگر از آن متنفر باشیم.

* متأسفانه تیترهای زرد در شبکه ها و فضای مجازی در مورد رصد و بررسی فعالیت های ماهواره ای دقیق و منصفانه نیست. در ماه‌های اخیر ممیزی‌های زیادی روی ساترا انجام شده و شایعاتی وجود دارد که نمی‌توان آن را تحمل کرد، اما من ندیدم کارگردان یا تهیه‌کننده یا رسانه‌های مربوطه به تصحیح دلال پاسخ دهند، اما یک کروکودیل، چهل کلاغ تلاش کرده‌اند. مسئله را حل کند خوشبختانه افراد باهوش در بیشتر موارد می توانند با خدشه دار کردن اهداف تجاری و سیاسی خود افکار عمومی را تغییر دهند. متأسفانه در این بین ساترا یا کارگزار او به عنوان ناظر رسمی اعلامیه را مد نظر قرار داده و نمی تواند به عنوان سلبریتی صورت بگیرد، اما این ضعف باید جبران شود.

* معتقدم سینما و تلویزیون باید به شأن و جایگاه یکدیگر احترام بگذارند. شبکه های تلویزیونی اگر می خواهند در سینما فیلم بسازند باید از یک شرکت سینمایی مجوز بگیرند. چون مرکز سینما متولی دارد. بر همین اساس سریال رسانه ای برای تلویزیون است و استاندارد و چارچوب محتوایی آن با سینما در تداوم و تکرار این ساختار متفاوت است.

* بینندگان معتقدند که لباس پوشیدن منسجم باید با شبکه های تلویزیونی متفاوت باشد. زیرا استاندارد آنها پوشش به اصطلاح “کف خیابان” است. خب، این یک نگرانی قابل توجه است و در فرآیند نظارت ساترا مورد توجه قرار خواهد گرفت، اما این بدان معنا نیست که سطح جاده مورد نظر فقط خیابان های شمالی تهران یا پس کوچه های حل آبادی و نمایشگر باشد. رنج حاشیه ای

* محتوای تصویری رادیو هیچ تفاوتی با شبکه های تلویزیونی ندارد و هدف اصلی تکمیل پازل محصولات صوتی و تصویری مورد نظر جامعه و ارائه محتوای مناسب برای همه اقشار و برای همه سلیقه ها و گروه های اجتماعی است. .

* هر رسانه ای تابع سیاست ها و تفاوت های نظارتی خود است و چارچوب ها طبیعی و روشن است، اما در عین حال رعایت اصول، قوانین و مقررات کشور حائز اهمیت است. به عنوان مثال، در مورد نمایش آلات موسیقی، ایده هایی در شبکه های تلویزیونی سراسری وجود دارد که به دلیل توسعه اجتماعی و افزایش آگاهی عمومی می تواند بهتر توسعه یابد، اما در فضای انجمن، حساسیت موضوع کم است. به شرطی که نهاد نظارتی متوجه باشد که چه نوع موسیقی تولید و توزیع می شود و چه نوع محتوا و هدفی در رسانه های اصلی منتشر می شود.

* اگر رسانه ها دائماً در صدد ترویج موسیقی رپ یا پاپ هستند یا مفاهیم و مضامین شعر و ترانه ذهنی و غیراخلاقی است یا موسیقی غیرمجاز است. ساترا چه به صورت محلی منتشر شود و چه رفتارهایی از خود نشان دهد که باعث ناهنجاری می شود، ساترا آن را به طور طبیعی کنترل می کند.

* ساترا رسانه ها و ویدئوهای پخش آنلاین را فرصت و پتانسیل جدیدی برای رفع نیازهای عمومی و حمایت از شبکه تلویزیونی می داند نه تهدید! و معتقد است بخشی از مطالب این رسانه ها فقط از این تریبون ها قابل انتقال است و از شبکه های سراسری پخش نمی شود.

* سریال «زخم های کار» با وجود چالش ها رابطه خوبی بین اثر نمایشی و کار کارگردان داشت و البته ایرادات استاندارد و محتوایی داشت، اما به طور کلی اینطور بود. کار خوب یا سریال «خاتون» در ژانر تاریخی، ایفای نقش یک زن میهن دوست، شخصیت های سریال حرفه ای و خوبی داشت و البته انتقاداتی هم داشت، اما کارهای ناخواسته زیادی روی صحنه انجام شد. با اینکه معروف بودند اما در تجارت موفق نبودند رضایت مخاطب را جلب نکردند.

انتهای پیام/