عمومی

اصول حکمرانی علوی – سرخط نیوز

امام علی (ع) بر اساس رویدادهای سیاسی بدون برنامه سیاست گذاری نمی کند. حق حاکم و مردم در برابر یکدیگر چیست؟ حاکم تابع مردم نیست و باید به امور خیریه و تعلیم و تربیت رسیدگی کند. تعبير بدون حقيم به عمافات مردون است كه بدون تربيب به مدينه اي جاهله تغيير مي كند. “آقای. بر من است که خيرخوي از شما دريغ دريغ، و حقي را که از بيت المال درديم، شما را تعليم دهم و تاموزم تا تعليم. اما حق من بر شما این است که به بیعت وفا کیند و در نهان و بر شما را کیندی را کیند. کون شما را بخوانم علیم و فرمان دهم برآید و از دهم برآید» (ختبه 36).

خوارج همان مردم و مردم عادی بودند که تلقی ظاهری از دین داشتند و بدون دانش و تجربه به حکومت می نگریستند. در نتیجه خوارج به گروهی خشن و تروریستی تبدیل شده اند که از ابتدای اسلام تا کنون از هوش، تجربه، مدنیت و کرامت انسانی بالایی برخوردارند. در نهج البلاغه موارد زیادی از اندیشه و عمل خوارج آمده است و از نامهای مذهب مختار ذکر شده است. امام علی (ع) از خوارج هشدار می دهد و به کسانی که خدا را به جنگ انسان ها می فرستند و بار خود را بر دوش مردم می گذارند، هشدار می دهد. نهج البلاغه به خورج که عومانه و زهری تفصری قرآن می کرد می کند می کند می کند می کند آنها علیه حکومت و مدنیت هستند. دولت متعلق به دولت نیست. در مدر هيك حقمي جز حكم خدا نيست، امام علي (ع) نقد را انها مي كند و مي گويد: ארי הקמע זע אז אש אש השדונה ניסט ליקן אינאנ גיונד פארמנרואי עועונה در حالی که حاکم مردم باید دارای شخصیت خوب یا بد باشد، کار خود را در حکومت انجام می دهد و مرد با ایمان کار خود را انجام می دهد و کافر از او سوء استفاده می کند تا زمانی که وعده داده شود. حق فرا می رسد و مدت به هر دو می رسد. در سایه حکومت مال و ثروت می دهند و با دشمنان خود می جنگند و راه ها را ایمن می سازند و با زور و انصاف ضعیفان را از قدرت خود در امان می دارند تا نیکوکاری از روز به روز آسایش دهد. شب و از شهر کار در امان است 41).

آیات حضرت علی (ع) در مورد خوارج مبنی بر اینکه این گروه از انسان ها مردم هستند و آنها را به درجه ای رساندند که نتایج فاجعه باری به همراه داشت، سرانجام باعث شهادت آنها شد. خوارج آنارشیست ها و تروریست های زمانه بودند که جای عقلشان را گرفتند، یعنی افرادی بودند که ادعای طلا بودن داشتند و می خواستند از سطح مردم وارد صفوف نخبگان شوند، بدون اینکه با آنها ملاقات کنند. الزامات استکبار امام علی (ع) همانطور که صوفیه معاویه را اولائه می کند، زهر کرمی بدوی خورج را نیز مدام در نهج البلاغه می کند. روح تفصیری خوارج استدان خدا به جنگ آنسان است و انافت هرج و مرجی که را قط و می فرستد را با تکفیر به جنگ با عنسان می فرستد. امام علی (ع) این خطر را به خوبی می‌داند و می‌داند که به زودی به سراغ افرادی می‌آید که در آن ظاهر می‌شوند. « آیا قدید کے از روی هیلت، رنگ، فریب و نیرگ کرون ها را برافراشتند، نگفتید براداران ما و همدینان میند. به شما گفتم، إن كاري است كه عن برورفتن داوري قرآن است و نهان آن ديشمني با خود و ايمان است. آغازش رحمت و آغازش ترحم» (خطبه 122).

6565