عمومی

به احترام یک معلم فرزانه

آخرین بار حدود 2 ماه پیش میزبان جمعی از مستمری بگیران آموزش و پرورش بودم و ایشان و همکارانش نگران مشکلات مستمری بگیران بودند و پیگیر مشکلات آنها بودند. در تمام مدت مسئولیت خود در وزارت تعاون اجتماعی در جلسات مشاوران به صورت دقیق، پیگیری، اطلاع رسانی و با اشتیاق شرکت می کرد و هر بار برای مدیران درس می آورد.

هم اهل شعر بود و هم ادیب و صخران و رترافه هم ایران شناس و هم دونیدیده هم علم بود و هم دیب و هم جوینده

مشکلات کارکنان و همچنین محدودیت های مدیران را به خوبی تشخیص می داد و البته در پیگیری مطالبات کارکنان سخت گیر و متواضع بود.

مرحوم احمد صافی به حمائة كلمة كلمة يك مياندار بود . و همچنین بین کارکنان و بین کارکنان و مدیران وزارت رفاه و بین معلمان و مدیران آموزش و پرورش.

احمد سافي را يك ايران دوست تمام عيار يديتم. تکربه غرانقدر سالیان سال حوزر در نیزم و پروش و پروش کیشور ورا به یک جنزینه به فرد از به علیک و تربیه ہ کلھیہ های یزم و پروش و پریشہ کردہ کردہ کردہ. نکته مهم این است که او این تجربه و دانش را سخاوتمندانه در اختیار همگان قرار داد. زیباترین ویژگی در شخصیت آن حکیم فقید این است که او عاشق معلم است و همیشه می گفت: معلم اگر دوباره برگردد راه معلم را دوباره در پیش می گیرد.

اگر برای پیشرفت جامعه بپذیریم باید گفت و گو کنیم و از تعارضات در جامعه بکاهیم پس باید بر این نکته هم پافشاری کنیم و سیاستمداران در جامعه کنونی فضایی برای میانجی و فعالان مرزی وجود ندارد. ما به افراد و ساختارهایی نیاز داریم که بین مردم و مردم، بین مردم و مسئولان و مسئولان و مسئولان واسطه شوند، گفته بودم کیمیای ایران راه حل اختلافات و منازعات است و به نفع مردم به آن اعتقاد دارم. و امنیت کشور بر آن اساس به هایدی نیز احمد سافی می شود. مرحوم صفیه بویژه در کسوت در کسوت در کسوت بازنشستگان اموزش و بروشر به سافی و ثرفگی این نکز را یفا را کرد کد بیامزدیش بیامزد.

6464