هاردفورک لندن اتریوم چیست؟ | راهنمای کامل ویژگی ها و تأثیرات

هاردفورک لندن اتریوم یک به روزرسانی کلیدی در شبکه بلاکچین اتریوم است که مکانیزم کارمزد تراکنش ها را متحول کرده و فرآیند گذار به اتریوم 2.0 را تسهیل می کند. این به روزرسانی با معرفی EIP-1559، سیستم تعیین کارمزد را قابل پیش بینی تر کرد و با سوزاندن بخش عمده ای از کارمزدها، عرضه کلی اتر را کاهش داد. همچنین، با به تعویق انداختن بمب سختی، زمان لازم برای مهاجرت به اثبات سهام را فراهم آورد.

شبکه اتریوم، به عنوان یکی از پیشروترین بلاکچین ها در جهان، همواره در حال تکامل و بهبود بوده است. این پلتفرم که زیربنای هزاران برنامه غیرمتمرکز (DApp)، توکن و پلتفرم مالی غیرمتمرکز (DeFi) را تشکیل می دهد، با چالش هایی نظیر کارمزدهای بالای تراکنش ها و عدم پیش بینی پذیری آن ها روبرو بوده است. در پاسخ به این چالش ها و به منظور هموار کردن مسیر برای آینده ای مقیاس پذیرتر و پایدارتر، هاردفورک لندن در تاریخ 5 آگوست 2021 (14 مرداد 1400) فعال سازی شد. این به روزرسانی نه تنها سیستم کارمزدها را دستخوش تغییرات اساسی کرد، بلکه نقش حیاتی در آماده سازی اتریوم برای انتقال به الگوریتم اثبات سهام (Proof-of-Stake – PoS) ایفا کرد.

مفاهیم پایه: هاردفورک چیست و چرا اتفاق می افتد؟

برای درک کامل اهمیت هاردفورک لندن، لازم است ابتدا با مفاهیم اساسی بلاکچین و به روزرسانی های آن آشنا شویم. یک بلاکچین، یک دفتر کل توزیع شده و غیرقابل تغییر است که اطلاعات را در قالب بلوک های متصل به هم ذخیره می کند. به روزرسانی این سیستم های پیچیده مستلزم توافق و هماهنگی گسترده ای در جامعه کاربران و توسعه دهندگان است.

فورک و انواع آن در بلاکچین

در زمینه بلاکچین، فورک به معنای انشعاب در تاریخچه بلاکچین یا قوانین پروتکل است. این انشعاب می تواند به دو صورت اصلی رخ دهد:

• سافت فورک (Soft Fork): این نوع فورک با نسخه های قدیمی تر پروتکل سازگار است. به این معنا که گره های به روزرسانی نشده همچنان می توانند تراکنش های معتبر را تأیید کرده و با شبکه جدید همکاری کنند، اما قادر به پردازش قابلیت های جدید نخواهند بود. سافت فورک ها معمولاً منجر به ایجاد دو زنجیره مجزا نمی شوند، بلکه فقط مجموعه ای از قوانین را سخت تر می کنند.
• هاردفورک (Hard Fork): هاردفورک یک به روزرسانی پروتکل است که با نسخه های قبلی آن ناسازگار است. این بدان معناست که گره ها و کاربران برای ادامه مشارکت در شبکه جدید، باید نرم افزار خود را به آخرین نسخه به روزرسانی کنند. در غیر این صورت، آن ها در یک زنجیره قدیمی تر و مجزا باقی می مانند. هاردفورک ها می توانند منجر به ایجاد دو بلاکچین مستقل شوند، مانند اتفاقی که برای اتریوم کلاسیک پس از هاردفورک DAO رخ داد.

دلایل ضرورت هاردفورک ها

هاردفورک ها ابزاری حیاتی برای تکامل و بهبود بلاکچین ها هستند. دلایل اصلی برای انجام هاردفورک شامل موارد زیر است:

• افزودن قابلیت های جدید: توسعه دهندگان می توانند ویژگی ها و بهبودهای جدیدی را به پروتکل اضافه کنند که در نسخه قبلی وجود نداشته است.
• رفع آسیب پذیری های امنیتی: در صورت کشف یک نقص امنیتی جدی، هاردفورک می تواند راه حلی برای اصلاح آن ارائه دهد.
• حل مشکلات مقیاس پذیری: با افزایش تعداد کاربران و تراکنش ها، شبکه ها ممکن است با چالش های مقیاس پذیری روبرو شوند. هاردفورک می تواند بهبودهایی را برای افزایش ظرفیت پردازش شبکه به ارمغان آورد.
• تغییر مدل اقتصادی: گاهی اوقات، تغییر در مدل اقتصادی، مانند مکانیزم کارمزدها یا سیستم پاداش دهی، از طریق هاردفورک اعمال می شود.

هاردفورک لندن اتریوم: تاریخچه، اهداف و فعال سازی

هاردفورک لندن نتیجه سال ها بحث و توسعه در جامعه اتریوم بود که به دلیل نیاز مبرم به حل مشکلات موجود در شبکه، به ویژه در زمینه کارمزدهای تراکنش و آماده سازی برای آینده اتریوم 2.0، به اوج خود رسید.

زمینه های ایجاد هاردفورک لندن

شبکه اتریوم برای مدت ها با چالش های اساسی در زمینه مدیریت کارمزد تراکنش ها دست و پنجه نرم می کرد. سیستم حراجی گس (Gas Auction) که پیش از هاردفورک لندن فعال بود، منجر به نوسانات شدید در کارمزدها و عدم پیش بینی پذیری آن ها می شد. کاربران مجبور بودند برای اطمینان از پردازش سریع تراکنش هایشان، پیشنهادات گس بالایی ارائه دهند که به ویژه در زمان اوج شلوغی شبکه، هزینه های سرسام آوری را به دنبال داشت. این وضعیت تجربه کاربری را مختل کرده و مانعی برای پذیرش گسترده تر اتریوم بود. همچنین، روند مهاجرت به الگوریتم اثبات سهام، که به عنوان The Merge شناخته می شود، نیاز به یک به روزرسانی زیرساختی داشت تا این گذار را هموار کند.

تاریخچه کوتاهی از به روزرسانی های قبلی اتریوم

هاردفورک لندن آخرین حلقه از زنجیره ای طولانی از به روزرسانی های شبکه اتریوم بود که هر یک بهبودهایی را به ارمغان آوردند. پیش از لندن، هاردفورک های مهمی مانند «هاردفورک برلین» در آوریل 2021 فعال شد که شامل چهار EIP با هدف بهینه سازی کارمزدها و پشتیبانی از انواع جدید تراکنش ها بود. این به روزرسانی ها به تدریج زیرساخت های لازم را برای تحولات بزرگ تر فراهم می کردند.

زمان و نحوه فعال سازی هاردفورک لندن

هاردفورک لندن در تاریخ 5 آگوست 2021، در بلوک شماره 12,965,000 شبکه اتریوم فعال شد. این فعال سازی با هماهنگی کامل نودها و ماینرها صورت گرفت که نرم افزار خود را به نسخه جدید ارتقا دادند تا بتوانند با قوانین جدید شبکه سازگار شوند.

اهداف اصلی این به روزرسانی

هاردفورک لندن با اهداف بلندپروازانه ای طراحی شده بود که می توان آن ها را به سه محور اصلی تقسیم کرد:

1. مقرون به صرفه تر و قابل پیش بینی تر کردن کارمزدهای تراکنش: هدف اصلی این بود که کاربران بتوانند با اطمینان بیشتری کارمزد تراکنش های خود را تخمین بزنند و از نوسانات شدید قیمتی جلوگیری شود.
2. کنترل تورم و حرکت به سمت ضد تورمی شدن اتر: با معرفی مکانیزم سوزاندن اتر، بخشی از کارمزدهای تراکنش از چرخه خارج می شد که این امر پتانسیل کاهش عرضه کلی اتر و تبدیل آن به یک دارایی ضد تورمی را افزایش می داد.
3. آماده سازی زیرساخت برای مهاجرت به الگوریتم اثبات سهام (PoS): هاردفورک لندن گام مهمی در مسیر انتقال کامل اتریوم از الگوریتم اثبات کار (PoW) به اثبات سهام بود و برای رویداد The Merge که بعداً اتفاق افتاد، بستر لازم را فراهم کرد.

قلب هاردفورک لندن: پیشنهادات بهبود اتریوم (EIPs) مرتبط

هاردفورک لندن مجموعه ای از پیشنهادات بهبود اتریوم (EIPs) را در خود جای داده بود که مهم ترین آن ها EIP-1559 و EIP-3554 بودند. این EIPها محور اصلی تغییرات ایجادشده در شبکه اتریوم را تشکیل می دادند.

EIP چیست؟ (Ethereum Improvement Proposal)

EIP یا Ethereum Improvement Proposal به معنای پیشنهاد بهبود اتریوم است. EIPها اسناد طراحی استانداردی هستند که ویژگی ها، فرآیندها یا محیط جدیدی را برای اتریوم توصیف می کنند. هر EIP دارای یک نویسنده، یک شناسه عددی و یک وضعیت (مانند پیش نویس، پذیرفته شده، نهایی شده) است. فرآیند پیشنهاد و تصویب EIPها باز و شفاف است و هر کسی می تواند EIP خود را برای بررسی توسط جامعه اتریوم و توسعه دهندگان اصلی ارائه دهد. این مکانیسم، توسعه و تکامل دموکراتیک شبکه اتریوم را تضمین می کند.

EIP-1559: تغییر انقلابی در مکانیزم کارمزد اتریوم

EIP-1559 مهم ترین و بحث برانگیزترین جزء هاردفورک لندن بود که هدف آن اصلاح سیستم ناکارآمد کارمزد تراکنش ها در اتریوم بود.

قبل از EIP-1559: مکانیزم حراجی گس (Gas Auction) و مشکلات آن

پیش از EIP-1559، اتریوم از یک سیستم حراجی گس ساده استفاده می کرد. کاربران برای اینکه تراکنش هایشان سریع تر پردازش شود، به ماینرها پاداش یا تیپ (tip) بالاتری پیشنهاد می دادند. ماینرها نیز بلوک ها را با تراکنش هایی که بالاترین تیپ را داشتند پر می کردند. این سیستم منجر به:

• نوسان شدید کارمزدها: در زمان های اوج شلوغی شبکه، کارمزدها به شدت افزایش می یافت.
• عدم شفافیت و پیش بینی ناپذیری: تخمین کارمزد مناسب برای کاربران دشوار بود و اغلب منجر به پرداخت بیش از حد یا انتظار طولانی برای پردازش تراکنش می شد.
• تجربه کاربری نامطلوب: کاربران عادی و توسعه دهندگان DAppها با مشکلاتی در مدیریت هزینه ها روبرو بودند.

معرفی مکانیزم جدید EIP-1559

EIP-1559 این سیستم را با معرفی دو جزء اصلی تغییر داد:

1. کارمزد پایه (Base Fee): این بخش از کارمزد توسط پروتکل اتریوم به صورت خودکار برای هر بلوک تعیین می شود. کارمزد پایه بر اساس میزان اشغال بلوک قبلی تنظیم می شود: اگر بلوک بیش از 50% پر شده باشد، کارمزد پایه برای بلوک بعدی افزایش می یابد و اگر کمتر از 50% باشد، کاهش پیدا می کند. مهم ترین ویژگی کارمزد پایه این است که سوزانده می شود و به ماینرها نمی رسد.
2. کارمزد اولویت (Priority Fee / Tip): این بخش، یک پرداخت اختیاری است که کاربران می توانند به ماینرها بپردازند تا آن ها را برای پردازش سریع تر تراکنش هایشان تشویق کنند. این کارمزد مستقیماً به ماینر می رسد.

کاربران همچنین می توانند یک سقف کارمزد (Max Fee) تعیین کنند که حداکثر مبلغی است که مایلند بپردازند. اگر کارمزد پایه + کارمزد اولویت از سقف کارمزد کمتر باشد، مابقی به کاربر بازگردانده می شود.

سوزاندن اتر (ETH Burning)

یکی از انقلابی ترین جنبه های EIP-1559، مکانیزم سوزاندن اتر بود. کارمزد پایه تمامی تراکنش ها از چرخه خارج شده و برای همیشه از بین می رود. این فرآیند تأثیر قابل توجهی بر اقتصاد اتریوم دارد:

• کاهش عرضه کلی اتر: با سوزاندن مستمر اتر، نرخ تورم شبکه کاهش یافته و در برخی سناریوها، اتریوم می تواند به یک دارایی ضد تورمی تبدیل شود، به این معنا که عرضه آن در طول زمان کاهش می یابد.
• افزایش پتانسیل ارزش اتر: با کاهش عرضه و حفظ یا افزایش تقاضا، پتانسیل افزایش ارزش هر واحد اتر وجود دارد که برخی آن را با Triple Halving (اشاره به نصف شدن پاداش بیت کوین) مقایسه می کنند.

مزایای EIP-1559

پیاده سازی EIP-1559 مزایای متعددی را برای اکوسیستم اتریوم به همراه داشت:

• قابل پیش بینی تر شدن کارمزدها: با مکانیزم کارمزد پایه، کاربران می توانستند با دقت بیشتری هزینه های تراکنش خود را پیش بینی کنند.
• شفافیت بیشتر: الگوریتم تعیین کارمزد پایه به صورت عمومی و قابل مشاهده بود، که به شفافیت شبکه کمک می کرد.
• افزایش بالقوه ارزش اتر: سوزاندن اتر، اتریوم را به یک دارایی کمیاب تر تبدیل کرده و جذابیت آن را برای سرمایه گذاران افزایش داد.
• تجربه کاربری ساده تر و بهتر: نیاز به حدس زدن کارمزد مناسب برای کاربران کاهش یافت.
• کاهش هدررفت گس: سیستم جدید می تواند به تخصیص کارآمدتر فضای بلوک کمک کند.

انتقادات و نگرانی ها در مورد EIP-1559

EIP-1559 بدون انتقاد نبود. مهم ترین نگرانی ها عبارت بودند از:

• کاهش درآمد ماینرها: بخش عمده ای از کارمزدهای تراکنش که قبلاً به ماینرها می رسید، اکنون سوزانده می شد. این امر منجر به کاهش درآمد ماینرها و اعتراضات گسترده از سوی این قشر شد.
• نگرانی هایی در مورد افزایش احتمالی تمرکزگرایی: برخی منتقدان نگران بودند که کاهش درآمد ماینرها ممکن است منجر به خروج ماینرهای کوچک تر از شبکه شده و تمرکز قدرت استخراج را در دست ماینرهای بزرگ تر افزایش دهد.
• پیچیدگی های احتمالی برای اپراتورهای نود و توسعه دهندگان: سازگاری با مکانیزم جدید کارمزدها نیاز به به روزرسانی در نرم افزارهای کیف پول و برنامه های کاربردی داشت.

EIP-1559 با معرفی مکانیزم سوزاندن کارمزد پایه، نه تنها سیستم کارمزدها را بهینه سازی کرد، بلکه با کاهش نرخ تورم اتر، آن را به سمت یک دارایی کمیاب و ضد تورمی سوق داد که این یکی از مهم ترین تحولات اقتصادی در تاریخ اتریوم محسوب می شود.

EIP-3554 (و EIP-3238): به تعویق انداختن بمب سختی (Difficulty Bomb)

علاوه بر EIP-1559، هاردفورک لندن شامل EIP-3554 نیز بود که هدف آن به تعویق انداختن بمب سختی اتریوم بود. این EIP در واقع جایگزینی برای EIP-3238 بود که قبل از آن پیشنهاد شده بود.

بمب سختی چیست؟

بمب سختی اتریوم یک مکانیزم برنامه ریزی شده در کد اتریوم است که به تدریج سختی استخراج بلوک ها را افزایش می دهد. هدف اولیه این بمب، ترغیب ماینرها به مهاجرت از الگوریتم اثبات کار (PoW) به الگوریتم اثبات سهام (PoS) بود. با افزایش سختی استخراج، زمان تولید هر بلوک طولانی تر شده و پاداش ماینینگ به تدریج کاهش می یابد که این وضعیت به عصر یخبندان اتریوم معروف است. این عصر یخبندان عمداً طراحی شده بود تا استخراج را غیرسودآور کند و ماینرها را مجبور به پذیرش به روزرسانی های آینده به سمت PoS کند.

چرا بمب سختی به تعویق افتاد؟

تیم توسعه دهنده اتریوم به این نتیجه رسید که زمان بندی The Merge (ادغام شبکه اصلی اتریوم با بیکن چین در الگوریتم اثبات سهام) نیاز به زمان بیشتری دارد تا بدون نقص و با امنیت کامل انجام شود. اگر بمب سختی فعال می شد و The Merge به موقع اتفاق نمی افتاد، شبکه به کندی غیرقابل تحمل می رسید و عملاً از کار می افتاد. بنابراین، EIP-3554 برای جلوگیری از این عصر یخبندان و فراهم کردن زمان کافی برای تکمیل توسعه و آزمایش The Merge، فعال سازی بمب سختی را به دسامبر 2021 به تعویق انداخت.

تأثیر تأخیر بمب سختی بر ماینرها و نقشه راه اتریوم

تأخیر بمب سختی به ماینرها فرصت بیشتری داد تا به فعالیت خود ادامه دهند، هرچند با EIP-1559 درآمد آن ها کاهش یافته بود. این تأخیر همچنین انعطاف پذیری بیشتری را برای تیم توسعه دهنده اتریوم فراهم کرد تا The Merge را با دقت و بدون عجله پیاده سازی کنند. این تصمیم نشان دهنده اولویت بندی ثبات و امنیت شبکه در طول فرآیند گذار بود.

اشاره کوتاه به سایر EIPs

هاردفورک لندن شامل چند EIP دیگر نیز بود که هر یک بهبودهای جزئی اما مهمی را به شبکه اتریوم اضافه کردند:

• EIP-3198 (BASEFEE opcode): این EIP یک opcode جدید (کد عملیاتی) به ماشین مجازی اتریوم (EVM) اضافه کرد که به قراردادهای هوشمند اجازه می دهد تا به مقدار کارمزد پایه (Base Fee) بلوک فعلی دسترسی داشته باشند. این قابلیت به توسعه دهندگان DAppها امکان می دهد تا منطق های پیچیده تری را بر اساس هزینه های تراکنش پیاده سازی کنند.
• EIP-3529 (Reduction in refunds): این EIP مکانیزم بازپرداخت گس برای حذف فضای ذخیره سازی (SSTORE) را تغییر داد. هدف از این تغییر، کاهش سوءاستفاده های احتمالی و بهبود پایداری شبکه در بلندمدت بود، چرا که بازپرداخت های زیاد می توانستند منجر به پیچیدگی و حتی آسیب پذیری در برخی شرایط شوند.

تأثیرات جامع هاردفورک لندن بر اکوسیستم اتریوم

هاردفورک لندن، با تغییرات بنیادین در مکانیزم کارمزد و زمان بندی بمب سختی، تأثیرات گسترده ای بر تمامی ذینفعان اکوسیستم اتریوم داشت.

تأثیر بر کاربران نهایی

برای کاربران عادی اتریوم، مهم ترین تغییر در نحوه پرداخت و پیش بینی کارمزدها بود:

• نحوه جدید پرداخت کارمزدها: کاربران دیگر نیازی به شرکت در حراجی گس نداشتند. آن ها فقط یک سقف کارمزد (Max Fee) تعیین می کردند که حداکثر مبلغی بود که مایل به پرداخت آن بودند. پروتکل به صورت خودکار کارمزد پایه را از این سقف کم کرده و باقی مانده (در صورت وجود) به همراه کارمزد اولویت (Priority Fee) به ماینر می رسید. اگر سقف کارمزد بیشتر از مجموع کارمزد پایه و اولویت بود، مابقی به کاربر بازپرداخت می شد.
• آیا کارمزدها واقعاً ارزان تر شدند؟ یک تصور غلط رایج این بود که هاردفورک لندن کارمزدها را ارزان تر می کند. در واقع، هدف اصلی EIP-1559 قابل پیش بینی تر کردن کارمزدها بود، نه لزوماً ارزان تر کردن آن ها. در مواقع شلوغی شبکه، کارمزدهای پایه همچنان می توانستند بالا باشند. اما حداقل، کاربران از ابهام و نوسانات شدید قبلی نجات یافتند.
• تغییر در تجربه استفاده از کیف پول ها و صرافی ها: کیف پول ها و صرافی ها نیاز به به روزرسانی رابط کاربری خود داشتند تا مکانیزم جدید کارمزدها (Max Fee و Priority Fee) را به کاربران نمایش دهند. این امر در ابتدا ممکن بود کمی گیج کننده باشد، اما در بلندمدت به شفافیت بیشتر کمک کرد.

تأثیر بر ماینرها

ماینرها بیشترین تأثیر منفی را از هاردفورک لندن تجربه کردند:

• کاهش درآمد مستقیم از کارمزدهای تراکنش: با سوزاندن کارمزد پایه، بخش قابل توجهی از درآمد ماینرها که قبلاً از کارمزدهای تراکنش به دست می آمد، از بین رفت. آن ها فقط کارمزد اولویت (Priority Fee) را دریافت می کردند که معمولاً بخش کوچک تری از کل کارمزد بود.
• تأثیر بر سودآوری و عمر مفید تجهیزات ماینینگ: کاهش درآمد، سودآوری ماینینگ را کاهش داد و انگیزه های اقتصادی برای سرمایه گذاری در تجهیزات جدید را تضعیف کرد. این امر به خصوص برای ماینرهای کوچک تر چالش برانگیز بود.
• افزایش انگیزه برای انتقال به سمت استیکینگ و PoS: کاهش درآمد از ماینینگ، همراه با تعویق بمب سختی، ماینرها را به سمت بررسی گزینه های جایگزین مانند استیکینگ (Staking) در اتریوم 2.0 سوق داد. این امر به صورت غیرمستقیم، گذار به اثبات سهام را تسریع بخشید.

تأثیر بر توسعه دهندگان و DAppها

توسعه دهندگان برنامه های غیرمتمرکز (DApp) نیز با تغییراتی روبرو شدند:

• نیاز به سازگاری با مکانیزم جدید کارمزدها: قراردادهای هوشمند و DAppهایی که به صورت داخلی هزینه های گس را مدیریت می کردند، نیاز به به روزرسانی داشتند تا با EIP-1559 سازگار شوند. EIP-3198 (BASEFEE opcode) به آن ها ابزارهای لازم برای این سازگاری را داد.
• امکان برنامه ریزی بهتر برای هزینه های عملیاتی DAppها: با قابل پیش بینی تر شدن کارمزدها، توسعه دهندگان می توانستند هزینه های عملیاتی DAppهای خود را با دقت بیشتری تخمین زده و مدل های کسب وکار پایدارتری را طراحی کنند.

تأثیر بر قیمت و عرضه اتر (ETH)

تأثیر هاردفورک لندن بر اقتصاد اتر یکی از جذاب ترین جنبه های آن بود:

• نقش سوزاندن اتر در کاهش نرخ تورم و پتانسیل ضد تورمی شدن ETH: با سوزاندن مداوم کارمزد پایه، عرضه جدید اتر که از پاداش بلوک به ماینرها پرداخت می شد، تا حدی جبران می گردید. در دوره های تقاضای بالا، میزان سوزاندن می تواند از میزان عرضه جدید پیشی بگیرد و منجر به کاهش خالص عرضه اتر شود. این امر اتریوم را به سمت یک دارایی با عرضه کاهشی یا ضد تورمی سوق می دهد.
• جذابیت بیشتر اتر به عنوان یک دارایی ذخیره ارزش (Sound Money): مکانیزم سوزاندن، همراه با انتقال به PoS (که در آن پاداش های استیکینگ نیز بهینه سازی می شوند)، به اتر پتانسیل تبدیل شدن به یک دارایی ذخیره ارزش محکم تر را می دهد.
• نحوه بازتاب این تغییرات در بازار و واکنش سرمایه گذاران: بازار و سرمایه گذاران به این تغییرات با واکنش های مثبت نشان دادند، زیرا این به روزرسانی ها به افزایش پایداری و پتانسیل رشد بلندمدت اتریوم کمک می کرد.

هاردفورک لندن، با هدف قرار دادن ساختار کارمزدها و عرضه اتر، اتریوم را از یک بلاکچین صرفاً کاربردی به یک پول صدا (Sound Money) با ویژگی های ضد تورمی نزدیک تر ساخت که این تحول، درک سرمایه گذاران از ارزش ذاتی اتر را عمیق تر کرد.

هاردفورک لندن: گامی ضروری به سوی اتریوم 2.0 (The Merge)

هاردفورک لندن را نمی توان تنها یک به روزرسانی مستقل در نظر گرفت؛ بلکه این رویداد یک گام استراتژیک و حیاتی در مسیر طولانی اتریوم برای رسیدن به چشم انداز نهایی خود، یعنی اتریوم 2.0 (که اکنون به آن کانسنسس لایر یا لایه اجماع می گویند)، بود.

توضیح مختصر The Merge و هدف نهایی اتریوم 2.0

هدف نهایی اتریوم 2.0، که اکنون به عنوان The Merge و متعاقباً Serenity شناخته می شود، انتقال کامل شبکه اتریوم از الگوریتم اجماع اثبات کار (Proof-of-Work – PoW) به اثبات سهام (Proof-of-Stake – PoS) است. The Merge به معنای ادغام شبکه اصلی اتریوم (که همان زنجیره PoW است) با بیکن چین (Beacon Chain) است که از قبل با PoS فعال شده بود. این ادغام، موتور اجماع اتریوم را از PoW به PoS تغییر می دهد.

مزایای اصلی این انتقال عبارتند از:

• کاهش مصرف انرژی: اثبات سهام به طور قابل توجهی انرژی کمتری نسبت به اثبات کار مصرف می کند.
• افزایش مقیاس پذیری: PoS زیرساخت لازم برای پیاده سازی شاردینگ (Sharding) را فراهم می کند که به اتریوم اجازه می دهد تراکنش های بیشتری را در ثانیه پردازش کند.
• افزایش امنیت: مکانیزم های جدید امنیتی در PoS به تقویت کلی شبکه کمک می کنند.

چگونه هاردفورک لندن زیرساخت های لازم برای The Merge را فراهم کرد؟

هاردفورک لندن به چندین روش به آماده سازی اتریوم برای The Merge کمک کرد:

1. آزمایش تغییرات پروتکل در مقیاس بزرگ: لندن نشان داد که شبکه اتریوم می تواند به روزرسانی های پیچیده و گسترده ای را بدون اختلال عمده پیاده سازی کند. این موفقیت، اعتماد به توانایی شبکه برای انجام The Merge را افزایش داد.
2. کنترل و کاهش تورم (EIP-1559): با سوزاندن بخش عمده ای از اتر، لندن به مدیریت عرضه توکن کمک کرد. در مدل PoS، پاداش های جدید اتر به استیک کننده ها تعلق می گیرد و مکانیزم سوزاندن لندن به تعادل عرضه و تقاضا در این مدل جدید کمک می کند.
3. مدیریت بمب سختی (EIP-3554): با به تعویق انداختن بمب سختی، لندن زمان لازم را برای توسعه دهندگان فراهم کرد تا The Merge را با دقت و بدون عجله پیاده سازی کنند. این تصمیم از بروز عصر یخبندان جلوگیری کرد و ثبات شبکه را در طول فرآیند گذار حفظ نمود.

نقشه راه آینده اتریوم پس از لندن و پیش بینی مراحل بعدی

پس از هاردفورک لندن و The Merge، نقشه راه اتریوم شامل مراحل دیگری برای بهبود مقیاس پذیری، امنیت و پایداری است. مهم ترین این مراحل عبارتند از:

• شاردینگ (Sharding): تقسیم بلاکچین به قطعات کوچک تر (شارد) برای پردازش موازی تراکنش ها و افزایش چشمگیر ظرفیت شبکه.
• لایه 2 (Layer 2 Solutions): ادغام و توسعه هرچه بیشتر راه حل های لایه 2 مانند رول آپ ها (Rollups) برای کاهش بار از روی شبکه اصلی و افزایش سرعت و کاهش هزینه های تراکنش.
• توسعه مداوم EVM: بهبود ماشین مجازی اتریوم برای پشتیبانی از قابلیت های جدید و بهینه سازی عملکرد.

هاردفورک لندن گواهی بر تعهد جامعه اتریوم به نوآوری و حل چالش های پیش رو بود و مسیر را برای آینده ای روشن تر و کارآمدتر برای این بلاکچین قدرتمند هموار ساخت.

جمع بندی و چشم انداز آینده

هاردفورک لندن اتریوم، به عنوان یکی از مهم ترین و تاثیرگذارترین به روزرسانی های این شبکه، نقطه ی عطفی در تاریخ تکامل اتریوم محسوب می شود. این هاردفورک نه تنها با معرفی EIP-1559 مکانیزم تعیین کارمزد را متحول ساخت و آن را قابل پیش بینی تر کرد، بلکه با سوزاندن بخشی از اتر، به کنترل تورم و افزایش پتانسیل اتریوم برای تبدیل شدن به یک دارایی ضد تورمی کمک شایانی نمود.

همچنین، با به روزرسانی EIP-3554 و به تعویق انداختن بمب سختی، لندن گامی ضروری در جهت آماده سازی زیرساخت ها برای انتقال کامل به الگوریتم اثبات سهام (PoS) و رویداد تاریخی The Merge برداشت. این تحولات، اگرچه با چالش ها و انتقاداتی از سوی برخی از ذینفعان، به ویژه ماینرها، همراه بود، اما در مجموع، به افزایش کارایی، پایداری و جذابیت اتریوم برای طیف گسترده ای از کاربران، سرمایه گذاران و توسعه دهندگان انجامید.

چشم انداز آینده اتریوم پس از لندن، با تمرکز بر تکمیل انتقال به اثبات سهام، پیاده سازی شاردینگ و توسعه هرچه بیشتر راه حل های لایه 2، نویدبخش یک بلاکچین بسیار مقیاس پذیرتر، امن تر و پایدارتر است. اتریوم به وضوح در مسیر تکامل به سمت یک زیرساخت جهانی برای اقتصاد غیرمتمرکز حرکت می کند و هاردفورک لندن بخش جدایی ناپذیری از این سفر بلندپروازانه بوده است. این به روزرسانی، نقش اتریوم را در اکوسیستم ارزهای دیجیتال به عنوان یک نوآور و پلتفرمی برای آینده مالی و اینترنت نسل سوم (Web3) تقویت کرد.